Hartpatiënt / Naasten

Als ik het goed verwoord, dan klonk je metalen hartklep in eerste instantie

als een 'vervaarlijke' tijdbom ...... om langzaam getransformeerd te worden

in de spreekwoordelijke vergelijking:

'Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.' .

Zorg voor uw hart!

Een informatieve website met de hartpatiënt als vertrekpunt

en het doel om te leren luisteren naar de stem van ons hart...

Hoe verwerk ik een ingrijpende hartoperatie?

Welke invloed heeft dat eigenlijk op de naasten

en hun directe omgeving?

Angst voor hartfalen,

somber & lusteloos,

uit het veld geslagen, emotionele wanorde,

behoefte aan lotgenotencontact of gewoon een steuntje in de rug nodig?

Hoe kun je anders kijken naar 'hartfalen'?

Men zegt dat je van je hart geen moordkuil moet maken, maar hoe doe je dat?

Wat vertelt het hartritme jou?

Van uitzicht naar inzicht

(& vice versa)

 

 

Ik ben Marcus, geniet 50 jaarringen en als ervaringsdeskundig hulpverlener, heb ik na een gebarsten aneurysma rond mijn dertigste levensjaar, mogen ervaren, dat je leven echt aan een zijden draadje

kan komen te hangen.

 

Een metalen aortaklep, aortaprothese en bijna-doorervaring later, leerde ik hoe het is als je leven

plots op zijn grondvesten staat te trillen. Een pittige herstelperiode, de overbelasting van mijn mitralisklep, een tweede hartoperatie (plastiek/revisie mitralis) en een flink verminderde linkerkamerfunctie als 'even weg te slikken' resultaat...

 

Ik heb mijn vertrouwde job als inkoopmanager in een ziekenhuis aan de wilgen moeten hangen

en ik ben tijdens mijn moeizame revalidatieperiode omgeschoold tot stresscounselor.

Reden hiervan was dat ik zielsgraag iets wilde doen aan het gevoelde hiaat in de nazorg.

 

Ik startte een eigen praktijk en mede dankzij de rol als lotgenotencontactpersoon van de

Nederlandse Hartstichting, raakte ik in gesprek met de hulpzoekenden onder ons.

Doordat voor mij persoonlijk in die tijd een goede nazorg ontbrak, nam ik uiteindelijk het besluit om die zorg elders te gaan zoeken.

De reis keerde zich dus van 'buiten' naar 'binnen', oftewel: ik zocht in mijn hart naar antwoorden...

Inmiddels ben ik betrokken bij andere interessante levenservaringen, maar met deze informatieve website wil ik eigenlijk nog steeds graag andere zoekgenoten een warm hart toedragen.

Er zijn vele invalshoeken hoe je naar het leven kunt kijken en dit is er één van. Het heeft mij in ieder geval goed geholpen. Ik hoop dan ook van ganser harte dat het wat verlichting mag brengen

op uw levensreis...

Luister naar de stem van je hart, het fluistert heel zachtjes welke weg je mag gaan...

Ode aan Marcus

 

Om Verloren paden te hervinden

omarm je het geheel

en transformeren losse korrels

In een zandkasteel

 

Door regenbuien met de zon te mengen

verplaats je bergen zand

één druppel kan geen zee ervaren,

één korrel maakt geen strand

 

Door de hemel met de aarde te verbinden

blijf je bruggen slaan

en worden losse waterdruppels

een open zee bij volle maan

 

Je kan Lopen over water

vol grenzeloos vertrouwen

zo kan de zin van elk verdriet

in liefde zich ontvouwen

 

Jij kunt vergezichten creëren

er vallen stormen stil

want wat er diep van binnen ligt verscholen

maakt geruisloos het verschil

 

Alie van der Laan ’ 15

(voormalig cliënt)

 

 

Alle one-liners & gedichtjes mogen verveelvuldigd

en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie,

internet of welke wijze dan ook, met vermelding van:

Marcus C.J. van der Enden

website; www.vanganserharte.nl

Van Ganser Harte

Marcus C.J. van der Enden

marcus@vanganserharte.nl

© Copyright 2009 -2018